صنعت ساختمان و خدمات مهندسی تحت تاثیر اتصال راهآهن ایران به چین
اخبار ساخته ها
اتصال راهآهن ایران به شبکه ریلی چین را نباید صرفاً یک پروژه حملونقل یا توافق زیرساختی تلقی کرد، بلکه این رخداد میتواند نقطه عطفی در بازآرایی صنعت ساختمان و خدمات مهندسی کشور باشد. در صورت تکمیل و بهرهبرداری کامل این مسیر در چارچوب طرح کلان Belt and Road Initiative، ایران به یکی از حلقههای راهبردی کریدور شرق به غرب تبدیل خواهد شد؛ جایگاهی که نهتنها موقعیت ژئواکونومیک کشور را تقویت میکند، بلکه زنجیره تأمین صنعت ساختمان را نیز متحول میسازد. کاهش زمان و هزینه واردات ماشینآلات و فناوریهای نوین ساختمانی، افزایش دسترسی به سیستمهای ساخت صنعتی و پیشساخته، و ایجاد ثبات بیشتر در تأمین تجهیزات پروژههای عمرانی، میتواند مستقیماً بر قیمت تمامشده ساخت و کیفیت اجرای پروژهها اثرگذار باشد.
از سوی دیگر، چنین اتصالی بستر انتقال فناوری، سرمایهگذاری مشترک و همگرایی با استانداردهای بینالمللی مدیریت پروژه را فراهم میکند. تجربه توسعه زیرساختی چین در دو دهه اخیر نشان داده است که پیوند زیرساخت حملونقل با توسعه صنعتی و شهری، به شکلگیری قطبهای جدید اقتصادی منجر میشود. در صورت افزایش حجم ترانزیت، توسعه پایانههای ترکیبی، مراکز لجستیکی، شهرکهای صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی در پیرامون ایستگاههای کلیدی اجتنابناپذیر خواهد بود؛ روندی که موج تازهای از پروژههای ساختمانی و عمرانی را در کشور فعال میکند و تقاضا برای خدمات فنی و مهندسی را افزایش میدهد. این وضعیت میتواند فرصت حضور شرکتهای ایرانی در پروژههای مشترک منطقهای و حتی صادرات خدمات طراحی، نظارت و مدیریت پروژه را تقویت کند.
با این حال، اثرگذاری واقعی این تحول زمانی محقق میشود که توسعه این کریدور صرفاً به احداث ریل و ایستگاه محدود نماند و به بستری برای ایجاد زیرساختهای هوشمند تبدیل شود. طراحی ایستگاهها، شهرهای پیرامونی و مراکز لجستیکی اگر بر پایه داده، مدلسازی دیجیتال و سامانههای هوش مصنوعی انجام گیرد، میتواند الگوی جدیدی از توسعه مبتنی بر فناوری را در صنعت ساختمان ایران شکل دهد. اتصال ریلی ایران و چین در چنین چارچوبی نهتنها یک مسیر ترانزیتی، بلکه سکویی برای گذار صنعت ساخت کشور به عصر دیجیتال، ارتقای بهرهوری، کاهش ریسک پروژهها و تقویت جایگاه ایران در زنجیره ارزش منطقهای خواهد بود؛ فرصتی راهبردی که بهرهبرداری هوشمندانه از آن نیازمند سیاستگذاری دقیق و نگاه آیندهنگر در حوزه ساخت و مهندسی است.
انتهای پیام/
